ขออนุญาตตอบเม้นก่อนนะคะ ><
 
kitt13 - ดีใจที่เจอแฟนสึรุอิจิเช่นกันค่ะ ;7; แงงงง // เรื่องนอนหนุนตัก มุมพี่อิจิยังไม่มีเวลาได้กระทั่งตบพลอตเลยค่ะ ช่วงนี้งานเยอะมาก พรากๆ 
 
@@nekorain-rai ขอบคุณค่า www เขียนสึรุอิจิไม่รู้ทำไมอยากเขียนแต่อะไรมุ้งมิ้ง ยังคิดเลยมันโชโจไปมั้ยนะ แต่ในหัวมโนอยากเห็นไรแบบนี้อ่ะ <3 ดีใจที่สนุกนะคะ อยากเขียนให้ทสึรุแกล้งแล้วหน้าหงายกลับไปบ่อยๆ มากเลยค่ะ
 
@puchipolarbear อ๋า? สึรุอิจิแรร์ในไทยเหรอคะ =7=; พอดีเราสิงในทวิตเป็นหลักเห็นเพื่อนกรี๊ดกันไม่น้อยน่ะค่ะ แหะๆ แต่คิดเหมือนกันไม่ค่อยเจอสายวาดเท่าไร (ยังไม่ว่างไปลองขุดฟิคดาบในบ้านเรา แงง) // เนอะค่ะ ชอบสึรุอิจิ ตรงรีแอคชั่นทสึรุเวลาโดนย้อนศรมันน่ารักดี แต่เวลาแหย่พี่อิจิก็ชอบนะ รู้สึกมันน่ารักทั้งคู่เลยอ่ะ แงง ช่วงนี้พอดีงานยุ่งในส่วนที่จะรวมเล่มฟิคบาสน่ะค่ะ ><; นี่มาอัพเพราะรอบนี้อู้งานที่ บ เขียนเล่นค่ะ 555 มีเวลาอยากเขียนอีกเหมือนกันเพราะฟุ้งไปหลายละ แหะๆ
 
Talk: พอดีที่ทำงานย้ายโต๊ะค่ะ เงียบมาก... ได้อยู่ฝั่งนายไม่เดินผ่าน (โชคดีแบบฟลุคๆ?) + สิ้นเดือนพอดี เคลียร์งานเสร็จเลย ขอเขียนไรเล่นๆ หน่อยปรากฏยาวเลยค่ะ 

พอดีเขียนในที่ทำงาน อาจจะมีผิดอะไรบ้าง ถ้าเจอทักได้นะคะ ใหม่กับแฟนด้อมนี้มาก เรื่องก่อนหน้าไปตรวจก็เจอที่สะกดชื่อผิด เรียกชื่อผิดอายมาก T///T เพราะงั้นทักมาได้เลยค่ะ แงง

อ้อ ชื่อเรื่องขึ้นว่า 1 แต่ก็เหมือน ยังไม่ใช่ความรักหรอกนะ คือไม่ได้มีอะไรต่อเรื่องกัน แต่จะใช้เพื่อสื่อความรู้สึกสองคนนี้ค่ะ คราวนี้เป็นโมเม้นที่คิดว่า สองคนนี้รักกันแล้วเลยใช้ชื่อนี้ค่ะ ^^

Title: ใช่แล้วละ นี่คือความรัก 1
Pairing: Tsurumaru x Ichigo

"ผมเองก็ชอบคุณทสึรุมารูเหมือนกันครับ"

หลังจากตัดสินใจสารภาพรักออกไป อิจิโกะ ฮิโตฟุริก็ให้คำตอบกลับมา ทว่าคำตอบรับกลับไม่จบเพียงแค่นั้น

"แต่ไม่ว่ายังไง... คุณก็ไม่ใช่คนสำคัญที่สุดสำหรับผมครับ"

ไม่มีทางเป็นไปได้ และวันที่ว่าคงไม่มีทางมาถึง

"สำหรับผมไม่ว่ายังไง พวกน้องๆ ก็สำคัญที่สุด เป็นหน้าที่ของผมที่ต้องคอยดูแลพวกเขา"

ต่อให้จิตใจเข้มแข็งแค่ไหน มีดก็คือมีด ข้อจำกัดของร่างกาย ความแตกต่างที่ไม่อาจก้าวข้ามไปได้มันช่างน่าเจ็บใจ

"แน่นอนถ้าเกิดอะไรขึ้นมา ผมคงเลือกพวกเขาก่อนคุณทสึรุมารูแน่นอน" 

ถ้าต้องแลกด้วยชีวิต เขาพร้อมจะสละเพื่อน้องของเขา
แต่ไม่อาจมอบคำตอบเดียวกันนี้ให้กับบุรุษตรงหน้าเป็นแน่แท้

"ความรักที่ผมมีให้คุณไม่อาจเทียบได้กับที่ผมมอบให้น้องๆ ครับ"
ดวงตาสีฟ้านั้นสงบนิ่งขณะมองร่างในอาภรณ์สีขาว น้ำเสียงที่เปล่งออกมาไร้ซึ่งความลังเล

"ผมน่ะเป็นคนใจร้ายแบบที่ปล่อยให้คุณตายต่อหน้าเพื่อช่วยน้องของผมนะครับ"
.
.
.
ทสึรุมารู... คุณน่ะต้องการความรักที่เอาแต่ได้เช่นนี้หรือ

ทสึรุมารู คุนินากะฟังถ้อยคำเหล่านั้น เขาก้มหน้า ไม่ยอมสบตา ไม่พูดอะไรจนกลายเป็นอิจิโกะเสียเองที่ชักเป็นกังวล ชายหนุ่มขยับตัวเข้าไปใกล้ ไต่ถามด้วยความเป็นห่วง

"คุณทสึรุมารู..."

"แฮ่!!"

อิจิโกะ ฮิโตฟุริผงะด้วยความตกใจ กว่าจะคิดได้ตนโดนหลอกเสียเต็มเปาก็เมื่อได้ยินเสียงหัวเราะกระจ่างใสของชายตรงหน้า

"ตกใจมั้ย ฮะๆๆ"

"คุณทสึรุมารูผมจริงจังอยู่นะครับ" ดาบผู้จริงจังเอ่ยเสียงเข้ม

"รู้น่าๆ ก็เพราะเธอเป็นคนแบบนี้ไงเล่าฉันถึงได้หลงรัก"

คำบอกรักไม่ทันตั้งตัวพาให้นิ่งงัน

"รวมทั้งที่พูดเมื่อกี้ด้วย เพราะแบบนี้ถึงได้รัก" มือขาวเนียนเลื่อนไปแตะผิวแก้ม รอยยิ้มยวนฉาบบนใบหน้า

"ต..แต่เป็นแบบนี้จะดีเหรอครับ" คนจริงจังมาตลอดกลับไปไม่เป็นเสียเอง

"ดีสิ..." ดาบขี้เล่นมาครานี้กลับเอ่ยเสียงหนักแน่น ประคองใบหน้าอีกฝ่ายเข้ามาใกล้จนหน้าผากจรดชิดติดกัน ดวงตาสีทองอันแจ่มใสสบมอง "ระหว่างฉันกับเด็กพวกนั้น นายต้องเลือกน้องของนายสิ ไม่เห็นแปลกตรงไหน ถ้าไม่เลือกสิแปลก"

"แต่ผมปล่อยให้คุณตายได้เลยนะ"

"อ๊าาา ตรงนั้นฟังแล้วก็ปวดใจลึกๆ เหมือนกันนะ แอบน้อยใจด้วยแหละ" ทสึรุมารูตัดพ้อ แต่นั่นแหลเสแสร้งทั้งเพ ใบหน้ายังคงเปื้อนยิ้ม "เอาเถอะ แค่อย่าให้อนาคตที่ว่ามาถึงก็พอใช่มั้ยล่ะ"

คำตอบง่ายแสนง่าย แต่มากพอให้อิจิโกะนิ่งงัน 

"นี่อิจิโกะ ฉันเก่งนะ มากๆ ด้วย คิดหรือว่าฉันจะปล่อยให้ตัวเองตายง่ายๆ" ช่างเป็นคำพูดน่าหมั่นไส้ ยิ่งบวกกับสีหน้าและน้ำเสียงอันแสนมั่นใจนั้นชวนให้หงุดหงิดนัก

แต่กระนั้นทำไมพอได้ฟัง ในอกกลับสบายใจขึ้นมาอย่างน่าแปลก...

อิจิโกะ ฮิโตฟุริไม่่มีโอกาสหาคำตอบให้ความรู้สึกนี้ได้ เมื่อริมฝีปากอุ่นจัดเลื่อนมาทาบทับ สัมผัสนั้นช่างอ่อนโยนนัก

"เพราะงั้นไม่ต้องกังวลกับอนาคตพรรค์นั้นหรอก" เสียงนั้นกระซิบแว่วหากหนักแน่นและมั่นคง
.
.
.
"เพราะทสึรุมารู คุนินากะผู้นี้ขอสัญญาว่่าอนาคตที่ว่าจะไม่มีวันมาถึง"

เกิดความเงียบชั่วอึดใจในฮงมารุ อิจิโกะ ฮิโตฟุริฟังคำสาบานของบุรุษตรงหน้า พูดไม่ออกอยู่นาน... ก่อนจะหัวเราะ

"อ้าวๆ ไหงหัวเราะซะงั้นละ นี่ฉันจริงจังอยู่นะ"

"ฮะๆ ก็ผมเพิ่งเคยเห็นคุณทสึรุมารูจริงจังนี่ครับ ฮะๆๆ ตลกจัง"

"อะไรกัน!! คนอุตส่าหฺ์ตั้งใจพูด นั่นน่ะต้องใข้ความกล้ามากเลยนะ" กระเรียนหนุ่มโวยวาย ตอนนี้ใบหน้าขาวจัดย้อมเป็นสีแดงระเรื่อซะแล้ว (เวลาแบบนี้เขามักเกลียดเจ้าผิวขาวจัดของตัวเองนัก)

"ครับๆ ผมรู้แล้วครับ" หนุ่มผมฟ้าหัวเราะอารมณ์ดี ขณะที่อีกฝ่ายเริ่มงอนแล้ว

"มาทำหัวเราะ คนอุตส่าห์จริงจัง อ๊ะ..." บ่นไม่ทันจบดี คำพูดพลันขาดช่วงเมื่อสัมผัสนุ่มละมุนประทับที่แก้ม

"ผมชอบคุณครับ คุณทสึรุมารู" อิจิโกะ ฮิโตฟุริสารภาพรักอีกครั้ง หากน้ำเสียงคราวนี้กลับเปี่ยมไปด้วยความสุข เขาส่งยิ้มให้อีกฝ่าย "ดีใจที่ได้พบแล้วรักคุณครับ"

ดีใจที่ความผิดเพี้ยนของประวัติศาสตร์พาเราสองได้พบพานกัน
ณ เวลานี้เขามีความสุขกับความรักที่อีกฝ่ายมอบให้เหลือเกิน
.
.
.
"คุณทสึรุมารู ซากุระปลิวแล้วครับ"

"หนวกหูน่า!"

END

Postscript: เคยดูแฟนอาร์ตที่พี่อิจิปล่อยให้ทสึรุตายเพื่อช่วยน้อง คิดมาตลอดเลยค่ะไม่ว่ายังไงพี่อิจิต้องเลือกน้องๆ อยู่แล้ว ทสึรุไม่มีทางเป็นคนสำคัญที่สุด พอคิดจุดนั้นเลยว่าทสึรุก็คงไม่เสียใจเช่นกันที่พี่อิจิไม่เลือกเขา กลับกันทสึรุต้องพยายามไม่ให้พี่อิจิต้องเจออนาคตเลวร้ายแบบนั้นแน่นอน (เพิ่มฟิลเตอร์ความเท่ห์ให้ทสึรุ ฮ่าๆ) อยากเขียนความรักที่แม้ไม่ใช่คนสำคัญที่สุดแต่ก็คือรัก แบบนี้แหละค่ะ ><,,

สุดท้ายใครอ่านแล้วคิดเห็นอย่างไรเมนชั่นมาได้นะคะ หรือจะมาทาง ask http://ask.fm/chibitare ก็ได้ค่ะ <3 

ไว้เคลียร์งานเสร็จจะพยายามเขียนคู่นี้อีก ตอนนี้อยากเขียนคุริมิตสึด้วยเหมือนกัน แต่ยังติดจับสไตล์การพูดไม่ค่อยได้ ว่าไปอยากเขียนบ้านดาเตะอยู่ด้วยกันบ้างเหมือนกันน้า

Comment

Comment:

Tweet

ฮ้าาา ในที่สุดก็ออกมาอีกเรื่องแล้วสำหรับคู่นี้ เย้ๆๆๆ แม่ยกทสึรุอิจิดีใจมากค่าา cry
ตอนนี้แอบหม่นหมองนิดๆ แต่ก็แสดงออกถึงความแมนของทสึรุได้เป็นอย่างดี เราชอบทสึรุก็ตรงนี้แหละค่ะ คือ เป็นคนขี้แกล้งก็จริงแต่ก็รับผิดชอบในการกระทำของตัวเองนะคะ ถึงจะทำตัวเล่นๆแต่ก็ไว้ใจได้ อันที่จริงพฤติกรรมที่ทำตัวเล่นๆ แล้วก็ชอบเรื่องน่าตกใจ นี่น่าจะเป็นพฤติกรรมที่ตอบสนองต่อเรื่องเศร้าๆที่ผ่านมาในชีวิตมากกว่า คือ เราว่าทสึรุคงจะพยายามมองเรื่องร้ายที่น่าตกใจ ซึ่งทำให้เจ้าตัวต้องเปลี่ยนเจ้านายอยู่บ่อยๆในแง่ดีน่ะค่ะ ลึกๆแล้วคนที่มีโปร์ไฟล์ทางจิตแบบทสึรุน่าจะเป็นคนขี้เหงา ผสมกับเบื่อๆปลงๆ เนื่องจากอยู่มานาน 
ส่วนอิจิโกะเราก็เห็นด้วยนะคะว่าอิจิโกะต้องเลือกน้องเป็นสิ่งแรกอยู่แล้ว คนแบบอิจิโกะเนี่ยจะมีโปร์ไฟล์ทางจิตประมาณ คนที่ยึดถือหน้าที่ (พี่ในการปกป้องน้อง) มาก่อนความรัก (แบบหนุ่มสาว)
ส่วนเรื่องฟิคบ้านดาเตะเราเองเคยเห็นแฟนอาร์ตของบ้านนี้สวยมาก คิดว่าถ้าได้อ่านฟิคก็คงจะมันส์ดีนะคะ ดาบของบ้านนี้นิสัยไปคนละขั้วดี จับมาอยู่ร่วมกันคงจะสนุก double wink
ส่วนเรื่องความแรร์ของคู่ ทสึรุอิจิ เนี่ยก็ไม่ถึงกับหาไม่เจอค่ะ ตอนนี้ที่เราเห็นก็มีคนเขียนถึงคู่นี้เพิ่มขึ้นแล้ว (แต่กระนั้นก็ยังไม่สู้คู่ มิกะทสึรุ อยู่ดี คู่นี้ที่ไทยเรือใหญ่มากค่ะยังกะเรือรบประจัญบาน sad smile รองลงมาก็เป็น มิกะกับโคกิ แต่หลังๆเริ่มเห็น คู่ มิกัมบะ บ้างแล้ว) แต่ของฝั่งญี่ปุ่นถ้าตามใน twitter หรือ pixiv ทสึรุอิจิ ก็จะดูดีขึ้นค่ะ จากเรือแจวเป็นเรือยอร์ชและ confused smile ในทวิต เราเห็นช่วงนึงมันมีแท็กนักวาดทสึรุอิจิด้วยค่ะ แท็กประมาณคู่ผัวเมียทะเลาะ อ่านแต่ละอัน (บางอันมีคนไทยแปลลงเฟสด้วยค่ะ ส่วนอันไหนไม่แปลเราก็ดำน้ำเอา ) ก็ทั้งฮา ทั้งหวาน cry  ส่วนคู่ของมิตสึกับคุริ อันนี้ในไทยมีบ้างค่ะ ส่วนญี่ปุ่นนี่เยอะอยู่นะคะ คู่นี้เรือใหญ่พอสมควรเลย 
ปล.อ่า ยังไงก็ขอบคุณที่อัพมาให้อ่านนะคะ (ทั้งๆที่ยังติดในส่วนฟิคบาสอยู่) จะติดตามผลงานของคุณต่อไป เราขอเวิ่นแต่เพียงเท่านี้แหละค่ะ (เดี๋ยวจะยาวไม่จบซะที) big smile big smile

#1 By puchipolarbear on 2015-07-06 05:37