[TRB Fanfiction] Color

posted on 23 Aug 2015 19:56 by chibi in ToukenRanbu-Fanfic directory Fiction
Preface: พอดีนึกได้มี Drabble ค้างไว้ เลยเอามาแปะเก็บในนี้ดีกว่า ^^; เขียนช่วงตอนเบื่อล่านิฮงโกมาก ลุงขราา ต้องบนยังไงถึงจะมา 555+ 
 
ช่วงนี้กำลังปั่นเรื่องยาวอยู่แต่ยังไม่เอามาโพส มีแปะทิ้งไว้ใน privatter ค่ะ กะให้มันยาวพอควร + มีชื่อเรื่องแล้วจะนำมาแปะในนี้กัน 'w')b นี่เขียนเล่นทั้งที่เดดไลน์คอมิกเซอไววัลก็เข้ามาใกล้ทุกทีแล้วซิกๆ แต่ยังบิ้วตัวเองไม่ได้กรี๊ดดดด พอเขียนเรื่องยาวซึ่งหลังๆ เขียนไม่ได้เลย เลยอยากเขียนไปให้ได้มากที่สุดก่อนพราก 
 
ขอตอบเม้นนะคะ
 
คุณ  Rei39362: ทางเราสิคะที่ต้องขอบคุณ อุตส่าห์เข้ามาอ่านแถมมาเม้ามอยด้วย >< ดีใจที่สนุกกับเรื่องนี้ค่า ตอนเขียนเราก็สนุกให้สึรุทะเลาะกับพี่อิจิมากเลยค่ะ คิดว่ายังไงทั้งสองต้องเคยมีโมเม้นทะเลาะไม่เข้ากันบ้างแหละน่า เวลาได้เขียนสึรุหน้าบึ้ง หงุดหงิดถูกพี่อิจิดุ คิดแล้วมันน่ารักดี 55+ 
 
เราชอบพี่อิจิที่เขาดูเป็นคนจริงจัง ดูสุภาพ เจ้าชายมากแต่ข้างใต้นั้นก็มีความเก็บกด หรือมีความทุกข์ที่บอกใครไม่ได้ค่ะ ;w; (เราว่าพี่เขามีทราวม่าไม่น้อยนะ) ยิ่งเป็นคนใช้เหตุผลมากกว่าอารมณ์ ถ้าเขียนให้เผยอารมณ์ออกมาได้มันโมเอบอกไม่ถูกเลย ที่ชอบสึรุอิจิก็มีตรงจุดนี้ด้วย คิดว่าสึรุน่าจะเป็นคนที่ทำให้พี่เขาร่าเริง และมีความสุขได้นี่แหละค่ะ 
 
เขียนตอบกลับเสียยาวเลย แหะๆ แต่พอเขียนมายาวๆ ก็เลยมีเรื่องอยากคุยกลับเยอะแยะค่ะ ดีใจที่แวะเข้ามาคุยกันนะคะ ^^
 
แปะเรื่องสั้น (มาก) =q= สาเหตุที่เขียนเพราะจู่ๆ มันคิดประโยค สีดำของความมืด สีขาวของหัวกะโหลก เลยแบบอยากเขียนขึ้นมาทันใดน่ะค่ะ 

Title : Color

Pairing: Turumaru x Ichigo

สำหรับทสึรุมารู คุนินากะความทรงจำซึ่งฝังใจสุดนั้นคือสีขาวและสีดำ

สีดำของความมืด สีขาวของหัวกะโหลก

คงเพราะช่วงเวลาที่หลับอยู่ในสุสานนั้นยาวนาน ภาพที่ติดตาจึงเป็นสองสีนั้น

แม้จะได้ออกมาสู่โลกภายนอก โลดแล่น เฝ้ามองผู้คน พบพานและจากลาคนแล้วคนเล่า

กี่ร้อยปีผ่านไป โลกของเขาก็ยังคงเป็นสีขาวและสีดำ

จนกระทั่งเมื่อลืมตาตื่นขึ้นมาแล้วพบใครคนนั้น
.
.
.
“สวัสดีครับคุณทสึรุมารู ผมชื่ออิจิโกะ ฮิโตฟุริ ยินดีที่ได้รู้จักครับ”

ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไรที่โลกของเขาเริ่มมีสีฟ้าเข้ามาแต่งแต้ม

สีฟ้าอันสดใส มองเท่าไรก็ไม่เบื่อ ให้ความรู้สึกปลอดโปร่งสบายใจอย่างน่าประหลาด

ทั้งที่โลกใบนี้ยังคงเป็นโลกใบเดิม ทว่าภาพซึ่งมองเห็นมาตลอดกลับเปลี่ยนไปเพียงเพราะการได้พบใครคนหนึ่ง

ช่างเป็นเรื่องน่ามหัศจรรย์พาให้หัวใจเปี่ยมล้นด้วยความยินดี 

ดีใจเหลือเกินที่มีชีวิตอยู่จนกระทั่งมีวันนี้

“อิจิโกะ ฮิโตฟุริ”

พอตะโกนเรียกออกไป ดวงหน้าอันอ่อนโยนก็หันกลับมาพร้อมรอยยิ้ม

สายลมอ่อนๆ พัดผ่าน จนอิจิโกะต้องจับผมของตน หัวเราะเมื่อเห็นกลีบซากุระโปรยปรายล้อมรอบเราสอง

นอกจากสีขาว สีดำ สีฟ้า ยังมีสีชมพู และสีอื่นๆ อีกมากมาย

โลกใบนี้เต็มไปด้วยสีสัน

แต่สีที่ชอบที่สุดนั้นย่อมเป็นสีฟ้าอย่างแน่นอน

ทสึรุมารู คุนินากะโอบกอดคนตรงหน้า ฝังใบหน้าลงกับเรือนผมสีฟ้าอันอ่อนนุ่ม

ได้กลิ่นไอของแสงแดดจางๆ...

ราวกับได้จูบฟากฟ้า 

กระเรียนขาวคิดเช่นนั้นพลางยิ้มอย่างเป็นสุข สาบานกับตัวเองในใจว่าจะไม่ปล่อยท้องฟ้าอันเป็นที่รักไปจากมืออย่างแน่นอน

END

PS/ เป็นฟิคที่ไม่ค่อยมีอะไรเท่าไร แต่เริ่มเดิมทีอยากเขียนมุก นกกระเรียนกับท้องฟ้า จูบท้องฟ้าไรแบบนั้น (ฮา) แต่ไม่มีพลอตลงตัวซะทีจนกระทั่งคิดถึงสีขาวและดำ ทสึรุที่ดูขี้เล่นแต่ลึกๆ เป็นคนขี้เหงาที่ต้องการความสนุกมาสร้างความรืนรมย์ในชีวิต ชอบเขียนถึงทสึรุในแง่มุมนี้

เขียนไปก็รู้สึกมีจุดห้วนๆ สั้นๆ ไปน่ะนะ แต่คืออยากเขียนเล่นๆ มากกว่า หยุดล่านิฮงโกเพื่อมาเขียนเลยนะ!!

เหมือนเคยค่ะ คิดเห็นยังไง ask มาหรือเมนชั่นได้ค่ะ http://ask.fm/chibitare

Comment

Comment:

Tweet

กะแว้บมาอ่านตอนที่แล้วอีกรอบก่อนไปเรียน(ชอบมากจริงจัง XD)
แต่ก็เจอไรท์อัพตอนใหม่พอดี จังหวะเหมาะอยู่ ฮาาา 
แอบตกใจนิดๆเห็นไรท์ตอบกลับยาวมาก O O
ได้เม้าได้เวิ่นกับคนที่ชอบคู่นี้เหมือนเรา  ดีใจอ่าาา  =/////= 
ถึงฟิคตอนนี้จะสั้นแต่ก็ได้ใจความมมม ชอบทสึรุเพ้อหาพี่อิจิ >w<
ถ้าอิจิโกะสำหรับทสึรุคือสีฟ้า แล้วทสึรุสำหรับอิจิโกะจะเป็นสีอะไรน้าาาา 
สีที่มันโอโดโร่ย  5555555555  /ไม่ใช่ละแก
เล่นเกมมาหลายวันแล้วยังไม่ได้นิฮงเช่นกันค่ะ ฮรืออออออ
จะมาก็มานะ ไม่ต้องเล่นตัวเลยแกรรรรร
/เคยบ่นอุบอิบแบบนี้หลังตบเคบี้ปลิว แล้วน้องเต่าก็มาหา เย้ยยย 
จะรอติดตามตอนต่อไปนะคะ  ^___^

#1 By Rei39362 (202.28.249.180|202.28.249.180) on 2015-08-25 13:13