กลับมาเขียน Tag ต่อ ^^ เม้น Shattering Heart ขอดองไว้ตอบรวดยอดสิ้นปีแล้วกันนะคะ เพราะจะตอบพร้อมกับเม้นในบอร์ดด้วย ^^a ตอนนี้ขออัพ Tag ที่กลายเป็น Tag มาราธอนให้จบก่อนดีกว่า =__=
พี่เอ๋: ตอบในทวิตไปละ นั่นสิ ลืม RI ได้ไงแต่งได้ยืดยาวกว่า Child's Play แท้ๆ เชียว
โนะริน: เอาไปทำเล้ยยย จริงๆ ก็อยากอ่านของหลายๆ คนเนอะ Noname ฉบับฮาร์ดก๊อปปี้เรายังไม่มีเลยอ่าา มันเป็นเรื่องที่เรามีฉบับรีไรท์ครึ่งแรกด้วยมั้ง คนได้คงงงกันแยะ Child's Play เราไม่ได้เก็บต้นฉบับอ่ะ อิ่มมันเก็บมันมีวาดรูปเล่นในเล่มนั้นด้วย แต่ป่านนี้ป่นเป็นแป้งแล้วแหงๆ ส่วน Tag จะเปลี่ยนชื่อก็ตามแต่ได้เลยนะ (เรากำลังงง นี่ตั้งผิดแกรมม่าด้วยรึเปล่าเนี่ย แหงบๆ)
เจ๊ปุ๋ม : นั่นสิเนอะ ลืมเรื่อง Pray to the moon ได้ยังไง ออกจะคิดพล็อตไว้ซะอลังการล้านแปด
น้องไดอง : ชอบประโยคนี้เหมือนกันเน้ออ จริงๆ อยากเอามาใช้กับฟิคเรื่องอื่นต่อไปเลยทีเดียวนะเนี่ย ;) โอ้วว ได้เจอแฟน genesis of mind ด้วย ปกติไม่ค่อยเจอคนชอบฟิคเรื่องนี้เท่าไร ยินดีที่ชอบมากเลยค่ะ ^^
เมโกะ : ฮ่าๆ เราก็รู้สึกแบบถึงไม่ค่อยคุยกับเมโกะ แต่เห็นชื่อผ่านบอร์ด เจอกันตามงานบ้างมันรู้สึกเป็นความคุ้นเคยมากๆ เลยอ่ะ แต่บอกฟิคเย็บแม้กนี่บ่งบอกเจเนเรชั่นเหมือนกันเนอะ 555 ส่วน What's Love จริงๆ มาตอนนี้แอบเสียดายนะ ถ้าเราเขียนตอนนี้อาจเล่นให้แรงและให้Hyde ดาร์คกว่านี้อีกอ่ะ 55
อืม...ดีใจที่ได้เจอเหมือนรวมรุ่นเด็ก J-Rock จริงๆ นะถึงจะเป็นโอกาสที่น่าเศร้าก็เถอะ เฮ่ออ
คุณ Pride : ตอนที่เราเห็นคุณ Pride ทำ Tag แล้วติดเรื่อง Noname ขึ้นมาก็ทำเราช้อคมากจริงๆ ค่ะ แต่Noname นี่เป็นจุดเริ่มอะไรหลายๆ อย่างของเราเหมือนกัน รู้สึกว่าจะเริ่มชอบเขียนฟิคมากๆ ก็เพราะเรื่องนี้น่ะแหละนะ
คุณ astaroth: จริงๆ เอนทรีนี้ดักแก่เนอะ กร้ากกก จะว่าไป Genesis มันขาดเนื้อหาไปหลายส่วนที่เล่าได้มากกว่านี้เยอะจริงๆ อ่ะ อ่ออ เขียนถึงนึกออก ชื่อภาคต่อมัน Until the heaven and the earth passed away (แหม่ พอใส่ Heaven แล้วเริ่มรู้สึกดูดีอยากเอาชื่อนี้ไปแต่งฟิคเรื่องอื่นซะงั้นน)
ดีใจที่ชอบ JI ที่เราเขียนมากกกกเลยค่ะ สารภาพเลยช่วงหลังนี่เขียนไม่ค่อยได้ เพราะคู่นี้ในฟีลของเราติดจะเรียบๆ แค่อิโนะนอนพิงไหล่เจบนโซฟาในวันที่มีแดดอ่อนๆ ตอนบ่าย มันก็คือเท่านี้แหละ เท่านี้แหละจริงๆ น่ะค่ะ หลังๆ กลายเป็นที่ลองกลับมาเขียนใหม่กลับเป็น SR ซะงั้น ความจริงจนถึงตอนนี้ JI เป็นคู่ในอุดมคติเราหลายอย่างไม่เปลี่ยนเลยอ่ะ แถมยังสะท้อนถึงความชอบคู่นี้ผ่าน fandom คู่อื่นๆ ต่อมาอีกด้วย ฮ่าๆ
โครงการมาลงใหม่ กร้ากกกกกกกกกกกกก คิดว่าไม่นะคะ ^^""" กลับไปอ่านใหม่แอบอายสำนวนตัวเองมากมายเลยค่ะ T____T (ตอนนั้นก็คิดได้นะว่า As if กับ Noname นี่สุดๆ ของเราแล้ว) แต่มีบ้างน่ะค่ะที่เราแอบไปเซิร์จอ่านที่ตัวเองเคยเขียนเมื่อก่อนตอนลงบอร์ดล่ะ 55
น้องฮานะ: ก่อนพี่จะเขียนมหากาพย์ได้ พี่คงพยายามเข็น Wrong Equation ให้จบก่อนอ่าาาา เง้อออ
เอาล่ะจะว่าไป พอลองไปใช้ way back machine ดูก็พบความช้อคว่า.........ยังเหลือเรื่องไม่ได้กล่าวถึงอีกเพียบ (นี่เขียนเยอะจนถึงขนาดจำไม่ได้เชียวเรอะ!!) ก็มี Real and Illusion, Pray to the Moon, Desire (ลืมไปเลยว่าอิชั้นอินเทรนเนโกะมิมิมาแต่เด็กสินะ แถมเรื่องนี้คนเขียนเป็นเด็กที่พยายามหื่นได้อย่างอนาถใจ TwT), แล้วยังมีเรื่องสั้นอย่าง Alice อีกต่างหาก ซึ่งไว้มีโอกาสจะรวบยอดเขียนชำระเก็บตกอ่ะนะ ตอนนี้ขอเขียนถึงภาคแฮร์รี่ดีกว่า เอาล่ะคราวนี้จะมีกี่คนที่ทันช่วงนี้นะ ^^a
*Warning: โพสแล้วถึงรู้ยาวมากกกก ไม่ว่างจริงไม่แนะนำให้อ่านค่ะ ก็ว่าทำไมเมื่อยมือ OTL*
Harry Potter: SiriusxRemus, JamesxSeverus, HarryxDraco
จำได้ว่าช่วงที่เริ่มติดแฮร์รี่จะเป็นช่วงที่เอาเล่มสองมาอ่าน (เราบ้าแฮร์รี่ค่อนข้างช้านะ ดูหนังภาค1 ก็ไม่ได้อ่านหนังสือด้วยซ้ำ) มาเริ่มชอบมากๆ จริงๆ จังๆ ตอนอ่านเล่ม 3 เนี่ยแหละ ตกหลุมรัก ลูปิน เข้าอย่างจัง น่าร้ากกกก น่าร้ากมากกกกกกก แต่จริงๆ ตอนที่ชอบเนี่ยก็มีได้อ่านโดจินมาก่อนด้วยน่ะนะ ซึ่งตอนนั้นยังไม่รู้เลยซิริลูคืออะไร 55
ช่วงที่เริ่มชอบนั้นยังเขียนฟิค J-Rock อยู่แต่มาเริ่มเขียนตอนไปดูหนังภาคห้องแห่งความลับอ่ะ นอนๆ อยู่เกิดปิ๊งอยากเขียนพล็อตนี้อ่ะๆๆๆ แต่มันเป็นซิริลูนะ งงเหมือนกันไปดูภาค2 ไม่มีซิริลูสักแอะ ดันอยากเขียนซะได้ ก็เลยเริ่มเขียน เรียกว่าไม่ชินเลยล่ะ เขียนฟิค J-Rock มานานมากเลยนิ แต่ก็เขียนไปเรื่อยๆๆ ช่วงนั้นจะสนิทกับแฝด aya&ume มากๆ คุยโทรศัพท์กันบ่อย บ้าแฮร์รี่ด้วยกัน จนวันนึงอยากทำเวบมาก จำไม่ได้ใครชวนใครก่อนแต่ยังจำความรู้สึกได้นะว่าเหมือนต่างฝ่ายต่างรอให้พูดว่า มาทำเวบด้วยกันสิ จากนั้นก็เลยเริ่มทำเวบ Happy Family ขึ้นมาและจากนั้นก็ลงฟิคมาตลอด ซึ่งถ้านับดูจากอายุเวบแล้วแปลว่าเขียนฟิคแฮร์รี่มาอย่างต่ำก็ 5 ปีเลยทีเดียวล่ะเออ ^^ (แม้ช่วงเล่ม 5 ออกจะแทบกระอักที่ คุณผู้ชาย--ตื๊ด--- และเล่ม 6 ที่รีมัสกับทองส์นั้น........T_____T เอาเท้ออ ถึงไงก็ยังชอบแฮร์รี่อยู่ดีน่ะแหละ
เล่าโดยสังเขป ว่าแล้วก็ไล่ฟิค ถ้าแฮร์รี่นี่คิดว่าไล่ครบได้หมดอยู่แล้ว สบายๆ
Dreaming Memories
ฟิคเรื่องแรกที่เขียนได้หลังจากดูภาคสอง ฮ่าๆ เป็นเรื่องที่อิงภาคสาม รีมัสนอนป่วย แล้วฝันถึงเมื่อก่อนมั้งว่าซิเรียสมาเฝ้าไข้แล้วตื่นมา ก็พบมีพวกผ้าขนหนูชุบน้ำวางอยู่เหมือนใครมาดูแล แน่นอนก็ต้องซิเรียสอยู่แล้ว >___< เรื่องนี้เขียนสั้นๆ ลงบอร์ด walc เป็นที่แรก จำได้เลยตอนนั้นตื่นเต้นมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก เพราะรู้สึกเป็นหน้าใหม่สุดๆ ในแฟนด้อมนี้ โอยยที่เขียนไปเขาจะคิดยังไงกันนะเนี่ย แบบเพิ่งมาเขียน ไม่รู้ฟิคแฮร์รี่คนอื่นเป็นไง (ตอนนั้นก็ไม่ค่อยหาอ่าน ^^" รู้สึกเหมือนสเนปแฮร์รี่เป็นที่นิยมแต่เราไม่ชอบน่ะ ฮ่าๆ) แต่ตอนที่ลงได้ feedback กลับมาดีทีเดียวเลยล่ะ
Hidden Memories
เขียนได้เรื่องนึงเลยติดลมต่อ เป็นฟิคเรื่องแรกและเรื่องสุดท้ายที่เป็น SnapexLupin กร้ากกก (หลังจากนั้นถ้าจะเขียนมันคงเป็น รีมัสสึเนะ ตะหากก) ช่วงนั้นได้อิทธิพลจากโด ฟิค แฟนอาร์ตหลายคนอ่ะนะ จำเรื่องไม่ค่อยได้แล้ว เหมือนจะเป็นสเนปที่ซึนเดเร่มาถามไถ่อาการรีมัสต่อจากเรื่องแรกล่ะมั้ง 55 อ่อช่วงแรกเขียนที่เกร็งเพราะไม่แม่นเรื่องคาถา สำนวนการพูดของตัวละครด้วย คุ้นๆ ว่าเรื่องแรกๆ สำนวนเราจะแปร่งมากมายเลยล่ะ
Moonlight Lullably
ก็ยังเป็นซิริลูต่อไป เรื่องนี้ยาว 3 ตอนจบ พอดีเป็นพวกชอบเพลง Mother's Goose เพลงกล่อมเด็ก เลยเอามาใช้กับเรื่องนี้ ลิงค์เพลงนี้กับช่วงเวลาที่รีมัสเจอwerewolf ทำร้ายตอนเด็ก ซึ่งรีมัสเลยไม่ชอบเพลงพวกนี้ ตอนจบมีซิเรียสมาร้องเพลงด้วยทำนองสุดเพี้ยน 55 แล้วก็มาปลอบสัญญาจะอยู่ด้วยกันตลอดไปไรงี้มั้งงง (จะหวานหรือหลอนกันแน่เนอะ) รู้สึกอยากเขียนให้หลอนๆ แต่ยังไม่เข้าที่มากอยู่ดี
The Pledge
เรื่องนี้เขียนตอนซิเรียสที่ติดอยู่อัซคาบัน ^^ เป็นตอนที่ฟัดจ์มาหาและถามว่าทำไมซิเรียสถึงยังครองสติอยู่ได้ ไม่เป็นบ้าไปเสียก่อน แน่นอนนน เหตุผลก็เพราะมีรีมัสยังไงล่ะะะ (เรื่องราวๆ นี้มั้ง แอบลืมนิดๆ T_T) แต่อยากสื่อถึง คำปฏิภาณและศรัทธาของซิเรียสอ่ะ สังเกตได้เลยเนอะว่า ช่วงแรกซิริลูๆๆๆ ตลอดเลยล่ะ 55
Across the Moon Across the Night
หรือเรียกย่อๆ ว่า AMAN (สาบานว่าเมื่อก่อนคนเขียนยังชอบเขียนสลับผิดๆ ด้วยเป็น Across the Night Across the Moon เอาเข้าไป) เป็นฟิคที่เราชอบมากที่สุดในการเขียนฟิคทุกแฟนด้อมเลยล่ะ (ชอบมากกว่านิยายออริด้วย) ถ้าใครถามตั้งแต่เขียนมาชอบที่ตัวเองเขียนเรื่องไหนที่สุด จนตอนนี้ก็คงไม่ลังเลจะตอบว่า AMAN น่ะแหละ (ทั้งที่ไม่ใช่คู่อันดับ1 นะเนี่ย เราเป็นพวกเขียนคู่ชอบมากๆ ไม่ค่อยดีทุกทีแฮะ)
เรื่องก็น้ำเน่า 55 เป็นสเนปที่แอบชอบรีมัสข้างเดียว วันหนึ่งเห็นรีมัสหลับใต้ต้นไม้เลยแอบเผลอไปจูบแต่ถูกเจมส์เห็นเข้าพอดี แล้วจากนั้นก็ถูกเจมส์ blackmail ให้มีความสัมพันพันธ์ด้วยซึ่งสเนปคิดว่าเจมส์ต้องการจะแกล้งและทำลายศักดิศรีของเขาแต่สุดท้ายเรื่องกลับไม่เป็นอย่างนั้น
จำได้ว่าเรื่องนี้เขียนด้วยประโยคเดียวที่ดัมเบิลดอร์พูดกับแฮร์รี่ในเล่ม 1 ที่บอกว่า
"น่าตลกนะ จิตใจเรานี่น่ะ ศาสตราจารย์สเนปไม่อาจจะทนความรู้สึกติดหนี้พ่อของเธอได้… ฉันเชื่อว่าปีนี้เขาทำงานอย่างหนักทีเดียวเพื่อปกป้องเธอ เพราะเขาจะได้รู้สึกหายกันกับพ่อเธอเสียที แล้วเขาจะได้กลับไปเกลียดพ่อของเธอที่อยู่ในความทรงจำของเขาต่อไปได้อย่างสงบสุข"
แค่ท่อนนี้แหละเราเอามาเขียน AMAN ได้ 80 กว่าหน้า 555 พลังจิ้นล้นเหลือจริงๆ ^^;; ความจริงไม่ได้กะยาวขนาดนั้น แต่เพราะช่วงที่เขียนฟิค เล่ม 5 ดันออกมาเป็นเจมส์ที่ตรงจิ้นเรา แต่ดันไม่ถูกกับลิลี่ซะงั้น =____= เลยต้องปรับเรื่องใหม่กลายเป็นยาวขึ้นกว่าเดิมซะงั้นอ่ะ แต่เป็นเรื่องที่รู้สึกสนุกกับการบรรยายบรรยากาศฮอกวอตส์ แล้วก็รู้สึกถูกใจพัฒนาการนิสัยของสเนปอ่ะ (ปกติเราเขียนตัวละครเติบโตในเรื่องได้มั่วมาก T_T มีเรื่องนี้ดูเป็นขั้นเป็นตอนได้ดีสุดเท่าที่ตัวเองเขียนอ่ะนะ)
นอกจากนี้ชอบตอนจบ.......เป็นเรื่องที่คิดฉากจบไว้แต่แรกว่าต้องลงเอยแบบนี้แหละ และจำได้ว่าตอนส่งให้แฝดเบต้าก่อนลงเวบ อุ้ยมาตีเราเลยประมาณ แกทำให้เราร้องไห้เลยนะ >>> เป็นคำชมที่ถูกใจนะเนี่ย ขออภัย 55
เรื่องนี้มีคนอ่านที่คาดไม่ถึงหลายทีเดียว ได้เม้นดีๆ เยอะมาก ประทับใจสุดๆ แล้วก็ได้รวมเล่มในชีวิตเป็นเรื่องที่ 3 และทำจำนวนออกมาได้เยอะสุดอ่ะ (แต่ส่วนนึงก็ต้องยกประโยชน์ให้กับภาพประกอบของแฝดอ่ะ สวยมากกกทุกใบเยอะสะใจด้วย 555) รู้ว่าทำครั้งแรก 300 เล่มนะ จากนั้นรีปริ้นมาเรื่อยๆ น่าจะ 400 กว่าเล่มแล้วปกหมดเกลี้ยงเลยไม่พิมพ์อีกเลยน่ะนะ ฮ่าๆ พูดถึงประโยคที่ชอบในเรื่องนี้ก็ต้องนี่ด้วย
ไม่เข้าใจเลยว่ามันเกิดขึ้นได้อย่างไร และไม่รู้เลยว่ามันจะจบลงเมื่อไร
และมาในบทที่ 9 ก็กลายเป็น
ไม่เข้าใจเลยว่ามันเกิดขึ้นได้อย่างไร และไม่รู้เลยว่ามันจะจบลงเช่นใด
ไม่รู้ว่าคนเคยอ่านจำได้มั้ยว่ามาจากซีนไหน ;__; อ่อ กับชอบประโยค เขารักเจมส์ พอตเตอร์ >____< (รู้สึกพวกหนุ่มซึนเนี่ยย เวลาสารภาพรักพร้อมชื่อและนามสกุลมันโคดดดดโมเอค่ะ!!! แถมเรื่องนี้สึเนะสารภาพในใจอีกต่างหาก ฮากกก ซึนมากก)
AMAN นี่เขียนแล้วเม้ายาวนรกจริงๆ =_=
Somewhere in My Heart
เรื่องนี้เป็นแฮเดรเรื่องแรกค่ะ!! เป็นฮิตของเวบให้กัปปี้ XDDD สังเกตดูเราเขียนฟิครุ่นลูกน้อยมากค่ะ เขียนแค่สองเรื่องเองมั้ง = =;; แถมเป็นเนื่องในโอกาสพิเศษทั้งสองเรื่องด้วย แต่ถ้าให้พูดเราชอบคู่นี้จริงๆ นะ แต่มันเขียนยากกกกอ่ะ ช่วงนั้นเน้นเขียนอิงหนังสือด้วย รุ่นพ่อช่องโหว่ให้เขียนเยอะเลยเขียนได้บ่อย แต่รุ่นลูกนี่แทบหาช่องโหว่ไม่ได้เลยอ่ะ อย่างแฮเดรเรื่องนี้ก็เป็นแนวที่เขียนเดรโกเป็นเด็กขี้เหงาอ่ะมั้ง 55 แต่ยังไงก็ซึน กร้ากก เหมือนจะเน้นความโดดเดี่ยวและความเป็นเลือดบริสุทธิ์ของน้องเดรไรงี้อ่ะ ส่วนแฮร์รี่แค่พยายามเต๊าะข้างเดียวเท่าที่จะทำได้ ฮ่าๆ
The Crescent
เรื่องนี้ยาวสองตอนจบเป็นซิริลู สังเกตดูคนเขียนเอะอะเขียนแต่พระจันทร์ๆๆ และพระจันทร์ตลอด 55 เป็นช่วงปีสองที่พวกเหล่าตัวกวนยังไม่รู้ความลับของลูปิน แต่ในตอนหลังซิเรียสก็สงสัยและตามสืบจนรู้ แต่ซิเรียสก็ยังเลือกจะอยู่เคียงข้างรีมัสต่อไป และไปกอดรีมัสที่เพิงโหยหวนในเช้าหลังคืนพระจันทร์เต็มดวงด้วยน่ะนะ ^^ ซิริลูเนี่ยเวลาเราเขียนจะคล้ายๆ JI ที่พล็อตมันจะสั้นๆ ราวๆ นี้แหละ แต่เน้นบรรยายความผูกพันของสองคน แต่ช่วงต้นๆ รู้สึกเขียนแบบลอยๆ เยอะเลย เล่าใหม่ยังจำรายละเอียดไม่ค่อยจะได้แหงบๆ
What are you waiting for?
เรื่องนี้ใสๆ น่าร้ากกกก แอบหื่นด้วยกรั่กๆๆ เป็นซิเรียสที่ทะลึ่งซะด้วย ประมาณซิเรียสกับเจมส์หาวิธีช่วยรีมัสให้หายจากอาการของมนุษย์หมาป่าและในตำราบอกช่วงที่ใกล้พระจันทร์เต็มดวง คนป่วยจะมีอาการ...มากกว่าปกติ ซิเรียสเลยคิดไกลและคิดไม่ซื่อ โดยหารู้ไม่เจมส์ปรุงยาบำบัดให้รีมัสเรียบร้อยแล้ว ลงท้ายซิเรียสเลยโดนรีมัสผลักตกน้ำเป็นหวัดซะเอง ฮ่าๆ
เรื่องนี้กลับไปอ่านใหม่แอบเขินนิดหน่อย ,,=__=,, คุณผู้ชายลามกกกก แต่ตอนนั้นอยากเขียนรีมัสน่ารักแบบอะอ๊างอ่ะน้าาา จริงๆ นี่น่าจะเป็นจุดเริ่มการเขียนซิเรียสแบบถึกๆ ของเราเลยก็ว่าได้นะ 555
Kiss me, I'm yours
อันนี้เจมส์สเนป และ NC ของจริงงง 5555 เป็นภาคต่อจากเรื่องข้างบนแต่ทำไมเจมส์ได้กำไรฟะ (ก็นะ เขาเป็น จอมวางแผนแห่งฮอกวอตส์นี่นา >__<) เรื่องไม่มีอะไร เจมส์แกล้งเอายาปลุกให้สเนปกินแล้วมีแต่ฉากซึ่งทำให้สเนปคนปากแข็งยอมบอกความรู้สึกตัวเอง แต่ตอนจบที่ไหนได้ มันเป็นแค่บัตเตอร์เบียร์ติดกับเจมส์ซะแล้ว ฮ่าๆ จะว่าไปเคยเขียนใน talk สักครั้งว่า ซิริลูนี่บอกรักกันเรื่อยๆ แต่ซิเรียสไม่มีวันได้แอ้ม (เรามะเขียนฉาก 55) ตรงข้ามแล้ว เจมส์ได้กำไรเรื่อยเลย แต่ไม่เคยได้ยินคำว่ารักจากสเนปซะงั้น ^^;; อย่างไหนจะดีกว่ากันล่ะเนอะ 55 อ่อส่วนชื่อเรื่องนี้มาจากท่อนนึงในเพลง precious time ของ Speed อ่ะ เราว่าประโยคนี้เซะซี่ดีอ่ะ ชอบมากก
There will be love there
ฟิคเรื่องยาวเรื่องแรกของซิริลู!!! (และเรื่องสุดท้าย OTL) เรื่องนี้ยาวกว่า AMAN อีก ฮ่าๆ เขียนด้วยความรักที่มีต่อคุณนายน้อยเลยล่ะ เพราะตอนนั้นอยากเขียนซิริลูยาวๆ ไว้สักเรื่อง แต่คิดปมยากมากกก คู่นี้เหมือน JI ตรงนี้แหละ ความเป็นเพื่อนมาก่อน สุดท้ายเลยเอาตรงนี้แหละมาเล่น (จะว่าไปนิยายออริของเราก็มักเขียนเรื่องเพื่อนแอบรักเพื่อนบ่อยๆ กรูเป็นไรกับปมนี้ป่ะหว่า =_=;; )
เป็นเรื่องที่รีมัสกับซิเรียสเป็นเพื่อนกัน และโดนข่าวลือแปลกๆ ว่าวายกันน่ะแหละ รีมัสกังวลกับข่าวนั้นแต่ปรากฏซิเรียสชอบรีมัสมากกว่าเพื่อนจริงๆ และขอคบด้วย แม้จะไม่ได้รักซิเรียส แต่เพราะไม่อยากเสียซิเรียสไป รีมัสเลยตอบตกลงคบด้วย และหวังว่าจะรักซิเรียสได้มากกว่าเพื่อนสักวัน
เรื่องนี้เขียนยากเพราะปัญหาเป็นปมในใจซะเยอะน่ะ เราเองก็เขียนแล้วมึนงงๆ ไปเยอะ ตอนรวมเล่มเลยพยายามรีไรท์ปรับบางส่วนให้เข้าที่ไปด้วย แต่บรรยากาศในเรื่องคีย์เวิร์ดเป็นสายฝนเลยจะเอื่อยๆ ซึมเซาตลอดทั้งเรื่อง ถ้า AMAN มันจะมืดมน แต่ There will มันจะเป็นฝนปรอยมีแดด แต่มัวๆ ไม่ชัดเจนอ่ะนะ เพราะมันมัวๆ มั้งคนเขียนเลยกลัวคนอ่านจะพาลง่วง ซีนสดใสในเรื่องทั้งหมดกลายเป็นต้องยกประโยชน์ให้คู่เจมส์สเนปจริงๆ 555 แต่ถ้าให้อธิบายเสริมล่ะก็ There will คือเหตุการณ์ที่เกิดตอนปี 4 แล้ว AMAN เกิดขึ้นในปี 5 ส่วนเนื้อหาต่อกันมั้ยนั่น จะให้ต่อก็ได้นะ ^^ (จริงๆ there will จะโยงกับ Moonlight และ Crescent ก็ได้ด้วยล่ะ ฮ่าๆ)
เรื่องนี้ได้รวมเล่มมีพินอัพสี ปั๊มเงินบนชื่อเรื่องด้วยยยยยยย XDDD ทำขาย 300 เล่มอ่ะ รีปริ้นอีกนิดหน่อยมั้ง ^^" แต่จำได้ว่ายอดของ AMAN จะสูงสุดนะ (สำหรับเราเท่านี้ก็หรูแล้วว)
Sweet Like Sugar
ช่วงนั้นออกเล่ม 5 เป็นเล่มที่ไม่นับช่วงท้าย เซอวิซเราเป็นที่สุดดดดดดดดดดด เรื่องนี้เขียนจากประโยคเดียวในเล่ม 5 ค่ะที่บอกซิเรียสกับรีมัสซื้อของขวัญให้แฮร์รี่ร่วมกัน ยัยนี่เขียนฉากเดทซื้อของคริสต์มาสได้เรียบร้อย หุๆ =.,= แต่เป็นเรื่องที่จำได้ว่าตอนเขียนลัลล้ามาก หวานสุดๆ หวานบรรลัย 55 ตอนนั้นยังโยงว่าซิเรียสแอบหึงทองส์หน่อยๆ ไม่คิดเล้ยยเล่ม 6 ไอ้ที่เขียนเดาเล่นๆ จะไปคล้ายๆ จริงๆ แงงง T_T
If only...
จำได้ว่าช่วงนั้นมหกรรมเขียนฟิคฉลองเล่ม 5 อันนี้รู้สึกเขียนตอนอ่านจบแล้ว เศร้าาาา ฮืออออออออ อยากกรีดร้องงง ทำไมๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เลยต้องระบายความเฮิร์ทผ่านฟิคเรื่องนี้ขึ้นมาแทน จำได้ว่าตอนนั้นสะเทือนใจมากด้วยที่รีมัสเห็นตอนที่ซิเรียสจากไปต่อหน้าต่อตาอ่ะ T__T เลยอยากเขียนความรู้สึกของรีมัสตอนนั้นขึ้นมามากๆ บวกกับตอนท้ายที่เขียนแบบให้มีความหวังนิดนึงว่า คุณผู้ชายต้องกลับมาหาคุณนายน้อยแน่ๆ (ซึ่งผลน่ะเรอะ......เฮ่อออออ =___=)
After the worst memories
อันนี้ผลิตผลฉลองเล่ม 5 again ^^ จากตอน ความทรงจำที่เลวร้ายสุดของสเนป อ้ากกกกกกกกกกกก อ้ากกกกกกกกกกกกก อ้ากกกกกกกกกก ตอนนี้ให้นึกยังกรีดร้องไม่เป็นภาษา ป้าเจเคคะ ราวกับป้าเขียนฟิคให้เราอ่านน!!! ชอบมากกก กรี๊ดดดด เหล่าตัวกวนนิสัยไม่ดีแต่น่ารักโคดดดดดด คือไงดีเราว่าไม่ผิดจากที่เราจิ้นอ่ะนะ ^^b แล้วแฮร์รี่ดันดูไม่หมด อินี่ไม่เลิกจำได้ตอนนั้นเที่ยวอัมพวาได้พลอตมานี่พยายามท่องจำในใจไว้เลยต้องเขียนๆๆ ก็เลยได้เรื่องนี้มาเมื่อกลับบ้านน่ะค่ะ จำได้ว่าพยายามคงสำนวนแปลจากเล่มไทยมาด้วย เพราะอยากให้แบบเหมือนอ่านต่อจากเล่ม 5 จริงๆ เลยไงล่ะ!
ในบรรดาฟิคหลายเรื่องนี่เป็นหนึ่งในฟิคแฮร์รี่ที่เราชอบมากๆ เลยค่ะ ได้ทำเป็นโดด้วยยยยย ซึ้งใจแฝด ทำให้เราได้เห็นมันเป็นโด ดีใจมากมาย =v=
A Piece of Love
ฟิคแฮเดรเรื่องยาวเรื่องแรกกก เขียนให้เป็นวันเกิดแฝดด (หลังขดหลังแข็งมาก 30 หน้าแท้ๆ แต่ถือว่าเยอะสำหรับเรานะ รู้สึกเลยว่าชีวิตนี้เขียนฟิควันเกิดให้ใครยาวเท่านี้ไม่ได้อีกแล้วล่ะ ^^) ตอนนั้นได้พล็อตไพ่ทาโรต์ จำได้ว่าระหว่างเขียน You are my destiny น่ะแหละ เลยเอามาปรับกับเรื่องนี้ คิดมุกมือติดกันขึ้นแล้วต่อฉากสถานการณ์ต่างๆ แล้วโมเอ เรื่องนี้อยากเขียนถึงความสัมพันธ์ที่ต่างฝ่ายต่างได้มองเห็นกันและกันชัดขึ้นเมื่ออยู่ใกล้ เขียนน้องเดรสนุกมาก
ตอนจบก็หวานใสกิ๊ง เป็นเรื่องที่จะว่าไปไม่ดราม่าแอ๊งแตกเลยล่ะเออ ^^
จากนั้นก็เอามารวมเล่ม จำได้ว่าขายงานคอมิคสีสัน ^^ ก็ทำไว้ 300 เล่มเหมือนเคย แต่รีปริ้นป่ะหว่าลืมแล้วอ่ะ เล่มนี้จะมีการ์ตูนแถมจริงๆ กะเขียนเรื่องให้เป็นตอนต่อแต่นึกพล็อตไม่ออกเลยแก้ให้กลายเป็นคอมิคสั้นๆ แทนอ่ะนะ
Missing You
ตอนนั้นเหมือนจะเขียนแพคคู่ซิริลูกับแจ่มนิด เวอชั่นเรื่องเศร้า 555 แต่เรื่องนี้จะเขียนเป็น side story ของ If Only ด้วย (ในแฟนด้อมแฮร์รี่แต่ละเรื่องของเราส่วนใหญ่จะมีส่วนเชื่อมกันแบบหลวมๆ อ่ะ) อย่างที่เคยว่าไว้ใน talk คือ ปกติคนจะเขียนแต่มุมมองของรีมัส อันนี้เลยเป็นมุมมองของซิเรียส อยากเขียนให้ไม่ว่ายังไงซิเรียสก็ย่อมกลับมาหารีมัสเสมออยู่ดีน่ะน้า T_T
รู้สึกช่วงนั้นจะดู be with you ด้วย เลยชอบประโยค Ima ai ni yukimatsuu เขียนงี้ป่ะหว่าแต่คือสักวันฉันจะกลับมาน่ะ พูดแล้วเอาประโยคนี้ไปโมเขียนอีกดีมั้ยเนี่ย?? (ทำไมเราชอบเอาธีมเดิมมาโม ว้ากกก)
Dear & Hate
ฟิคเจมส์สเนป เป็นอีกเรื่องที่ชอบมากกกในกลุ่มฟิคแฮร์รี่ล่ะ >< เนื้อเรื่องจะจับช่วงปี 7 ^^ แนวๆ ช่วงใกล้คริสต์มาส ระหว่างที่ซิเรียสลูปินต้องจัดงานในห้องโถง เจมส์ไปหาสเนปที่ใต้ต้นไม้ แล้วร่ายมนต์อธิษฐานไว้ว่าสิบปีข้างหน้าความรู้สึกของเขาจะไม่เปลี่ยนแปลง ซึ่งแน่ล่ะตอนที่เวลานั้นมาถึงทุกอย่าง..........ก็อย่างที่เรารู้กัน ;_; จำได้ว่าไอเดียดอกไม้ที่โปรยลงมาจากฟ้า จะได้จากดูโดจินของ red strike นะมีภาพนึงที่สเนปเปิดหนังสือแล้วดอกไม้พุ่งออกมาหา จำได้ว่าน่ารักสุดๆ เลยลองมาเขียนในแบบของเรา บวกกับชอบภาษาดอกไม้มากเลยเลือกดอกไม้มาเป็น เดซี่สีขาว แด่เธอผู้แสนบริสุทธิ์ (ก็ซื่อซึนในเรื่องงี้นี่หว่า =___=) จะว่าไปเรื่องนี้มีฉากแบบ outdoor ด้วยนี่หว่ากร้ากกกก แต่ชอบประโยคปิดของเรื่องที่เจมส์บอกว่าชอบเซเวอร์รัสอยูดีนะ ^^ เรื่องนี้แฝดวาดภาพประกอบเป็นพิเศษให้ด้วย ชอบมากมาย สึเนะน้อยช่างน่ารัก T^T
Honey Tea Time
หนึ่งในเรื่องที่ชอบที่สุดอีกเรื่องค่ะ รู้สึกตั้งแต่แถวนี้จะสนุกกับการใส่ไอเดียเล็กๆ เป็นธีมอ่ะนะ เรื่องนี้เป็นช่วงตอนออกเล่ม 6 และซิเรียสจากไปแล้ว รีมัสหลับก็นึกถึงช่วงตอนที่อยู่ด้วยกันในกรินโมลด์เพลซ ซิเรียสก็ชงชาสูตรพิลึกพิลั่นมาให้ดื่ม แต่รีมัสที่นึกถึงความหลังนั้นก็อยากดื่มชานั้นอีกครั้ง อยากจะลืมตาตื่นด้วยจุมพิตของซิเรียสอีกสักครั้ง T_T แนวๆ นี้น่ะแหละ จริงๆ สูตรชาพิลึกนั่นเรามั่วเอง แต่จริงๆ ใส่ทั้งน้ำผึ้งและช้อคโกแลตรสชาติน่าจะไม่ได้ความนะ = =; แต่ตอนเขียนสนุกกับบรรยากาศอึมเศร้าแต่เต็มไปด้วยความคิดถึงไรงี้เลยล่ะ
Cross of Parallel
ตอนแรกเคยลืมไปแล้วว่าเขียนเรื่องนี้ มันเป็นฟิค Hit ค่ะ TvT แต่จริงๆ ได้ไอเดียจากภาพปกโดของมายุซังที่เป็นเจมส์กับสเนปนั่งอยู่บนหลังคาด้วยกันอ่ะ อยากเขียนช่วงเวลาตอนปี 7 ที่ทั้งคู่จะต้องจากลากัน ดูเหมือนฟิคเรื่องนี้ถือว่าเป็น pilot ของการเริ่ม wrong equation ก็ว่าได้เลย เพราะตอนนั้นแพลนในหัวกับความรู้สึกของสเนปไว้หลายรอบเลยล่ะเน้อ ชื่อเรื่องก็ตามความสัมพันธ์ของคู่นี้เลยล่ะ ^^
The Sound of Sunshine
เจมส์สเนปอีกเรื่องที่เกือบลืมทั้งที่ออกจะชอบพล็อต รู้สึกช่วงนั้นจะพีคจุนโจวเล่ม 2 แล้วอยากบรรยายถึงความรักศักดิ์ศรี ยึดมั่นถือมั่นในตัวเลยเขียนถ่ายทอดผ่านฟิคนี้เอาอ่ะ ชื่อเรื่องก็คิดจากเพลง Brighter than Sunshine (แต่ไม่เกี่ยวอะไรกับเนื้อเพลงเล้ยยย) จริงๆ ชอบคอนเซปของเรื่องนี้นะว่า ไม่อยากเป็นหนึ่งในของหลายๆ ชิ้นของนาย ถ้าเป็นหนึ่งในหลายคนที่รักนาย ขอเป็นคนเดียวที่เกลียดนายยังดีซะกว่า >_____< เราชอบสเนปแบบนี้มากๆ เลยล่ะ นึกทีไรก็ โมเอ และสะใจเจมส์มากมายดีแท้
In the Longest Dream
ซิริลูเขียนฉลองเล่ม 6 T__T ว่าจะให้ฉันอกหักสักกี่ทีคะป้า จำได้ว่าอ่านจบแล้วอยากระบาย สงสารรีมัส นี่จะไม่มีใครเลยนะ กับตอนนั้นไม่อยากให้คู่กับทองส์เลยอ่าาาา (ไม่ได้เกลียดอะไรคู่นี้แต่ความชอบซิริลูมันแรงกล้าอ่ะ) ในเล่ม6 ก็สื่อเหมือนรีมัสไม่ค่อยเล่นด้วย เลยเขียนแบบนั้นไปน่ะนะ 555
Wrong Equation
มหากาพย์เจมส์สเนป ซึ่งเขียนไม่จบ OTL (เดาๆ จากในหัวเหลืออีกประมาณ 4 ตอนได้มั้ง) พล็อตอลังการเขียนตั้งแต่ช่วงเล่ม 5 ออกแต่เก็บเล็กผสมน้อยกว่าจะได้โพสก็ 6 ตอนรวดอ่ะ เรียกว่าเป็นภาคต่อของ AMAN เลยก็ได้มั้ง พยายามเขียนเนื้อหาให้เข้มข้น โทนจริงจัง พองี้เลยกดดันมากๆ มั้ง หยุดทีเลยถึงกับต่อไม่ออกเลยอ่ะ จริงๆ เป็นเรื่องที่ตั้งใจเขียนมากๆ ด้วย ชอบอะไรหลายจุดหลายอย่างในเรื่องเหมือนกัน อยากเขียนฉากให้แรงด้วย เพราะเจมส์ทั้งรักทั้งแค้นสเนปสุดๆ
เนื้อหาจับช่วงพวกเหล่าตัวกวนเป็นมือปราบมาร และเจมส์หมั้นกับลิลี่แล้ว แต่ไปพบสเนปซึ่งเป็นผู้เสพความตายแล้ว ด้วยความโกรธแค้นและยังรักเลยจับไปขังแล้วก็พิศาลตบจูบ ก่อนจะมารู้ถึงความขมขื่นในใจของสเนป รวมถึงความจริงที่ทำไมตอนนั้นเจมส์เลือกจะเดินจากสเนปไป ซึ่งเขียนไปถึงตอนที่ทั้งคู่เปิดใจให้กันและให้คำมั่นกันไปแล้วนะ กำลังจะดราม่าไคลแมกซ์ดันต่อเรื่องไม่ค่อยถูกซะงั้น ถ้าให้เล่าจะเป็น ซิเรียสกับรีมัสมาตามตัวเจมส์กลับไป ถ้าไม่กลับจะโดนข้อสงสัยว่าเป็นผู้ทรยศ เจมส์ไม่กลับเลยโดนใช้เวทมนต์โจมตีแล้วโดนพากลับทั้งที่สลบ ส่วนสเนปจะเจอหางหนอนมาให้ข้อต่อรองกลับไปหาโวลดี้ซะ แลกกับการฆ่าเจมส์ ตอนหลังเจมส์หนีมาได้ เจอสเนป สเนปวางยาในแก้วแล้วชวนดื่มไวน์ ซึ่งตอนที่กำลังจะดื่มกัน เจมส์ปัดแก้วสเนปทิ้งเพราะรู้ว่าสเนปจะฆ่าตัวตายน่ะแหละนะ ตอนที่เจมส์บอกไม่ว่ายังไงจะปกป้องให้ได้ โวลดี้ก็โผล่มาแล้วสู้กัน แต่เจมส์แพ้ เกือบตายแล้วล่ะแต่สเนปเข้ามาขวางเสนอตัวว่าให้ปล่อยตัวเจมส์แลกกับเขาจะกลับเข้าพวกผู้เสพความตาย เจมส์ไม่ยอมให้ไป แต่สเนปก็ตัดสินใจไปแล้ว ก็อะไรประมาณนี้น่ะ มีตอนจบต่อแหละ คือสเนปกลับไปแต่ยังเก็บสร้อยข้อมือไม้กางเจนที่เจมส์ให้ไว้อยู่ดีนะ (คิดนานนะตรงนี้ ไม่อยากให้แหวน หรือสร้อยเพราะเห็นบ่อย ลงท้ายเป็นอันนี้แทน)
เรื่องนี้จบเศร้าอยู่แล้วล่ะนะ อยากเขียนให้จบเหมือนกันแต่จบถ้าทำให้ซึ้งกันไม่ได้ก็ไม่อยากเขียนอ่ะ T___T ปลายปีที่แล้วเคยเข็นมาต่อเหมือนกันนะ แต่รู้สึกไม่คล่องมือเท่าไร อ่อ เป็นเรื่องที่ชอบมาก แต่ก็มีเรื่องที่้เสียความรู้สึกเยอะมากด้วย เพราะ *มีเกรียนเหี้ยๆ ตัวหนึ่ง (ด่าแรงเลยเพราะโกรธมากๆ) เคยมาเม้น น่าจะเขียนยูรินะ ไรฟะ-*- เราเลยบอกไม่เขียนไม่ชอบ เกรียนมาไงกลับไปทางนั้น (เราแรงง.) จากนั้นไม่รู้ไอ้บ้านี่เป็นห่าไรไม่รู้ ไปตั้งกระทู้ตามบอร์ดนั้นบอร์ดนี้ พวกบอร์ดแฮร์รี่ปกติด้วยมั้งว่า ไม่เข้าใจพวกชอบเขียนฟิควายงั้นงี้ หาพวกให้คนมาด่าฟิควายแฮร์รี่อีก ก็กล่าวหาว่าผิดความเป็นจริง (ไอ้คนเขียนเป็นผู้ชาย เกย์มั้ยไม่รู้ =_=) แล้วเวลายกตัวอย่างตรรกะประสาทแดกของเขานะ ต้องมาแขวะเรื่องที่เราเขียน แจ่มนิด นี่มันไม่สมเหตุสมผลอย่างนั้นอย่างนี้ มันไม่ใช่นิสัยผู้ชายบ้างล่ะ ไปเรื่องฉากอีก (อีกคนที่โดนในตอนนั้นคือน้องมัมมี่ด้วย) เซ็งมากๆ ที่เชื่อมั้ย ปัจจุบันนี้ 2009 แล้วเรายังเจอไอ้เวรนี่แขวะเราในพันทิปและบลอคแกงค์ หรือเด็กดีอยู่เลยด้วยลอคอินเดิมๆ เอ่ยชื่อเราก็บ่อย (แต่เฉยๆ ว่ะ เรื่องเอ่ยชื่อ แอบขอบใจรู้ว่าด่าใคร >>> เพราะงี้เราถึงเฉยๆ เวลาด่าออกชื่อลงบลอคลงเวบนะ จะได้ไม่ต้องมาเข้าใจผิดหยุมหยิม) เรียกว่า หลายปีแล้วไอ้เวรนี่มันเป็นอะไรมากนะเนี่ย อ่อ เราไม่เอ่ยชื่อลงบลอคนะ ใครรู้ไม่ต้องเอ่ยชื่อด้วย สเนียดบลอคเราฟ่ะ 555 (ถ้าด่าแล้วมานี่คงตะลึง แปลว่าของเขาแร๊งงง)*
มาคิดดูเขียนรำลึกแล้วเขียนเรื่องแย่ๆ ยาวจัง ถมขาวไว้ล่ะกัน
ที่ลงเวบก็มีเท่านี้ล่ะ ^^ จริงๆ ถ้าให้นับเรื่องอื่นอีกก็จะเป็นเรื่องที่เราเขียนฟิคเพื่อทำเป็นโดอย่าง You are my destiny Love Fool แล้วก็ MoeMoe ค่ะ ^^ (Garden นี่ฝีมือแฝดล้วนๆ เราช่วยแค่คิดคำเท่านั้นแหละ แต่ชอบเล่มนั้นโคดด) แต่ตอนนี้เมื่อยมือบรรลัยคงขอจบแต่เพียงเท่านี้ดีกว่า หรือถ้าเหลือแรงอาจทำช่วงเก็บตกอีกที
ตอนแรกคิดว่าจะได้ทำแค่ 2 part แต่สงสัยต้องแบ่งเป็น 4 แล้วมั้ง คือ part Misc รวมสารพัดเรื่องแฟนด้อมอื่น และ ประมวลผลปี 2009 เง้อออ แต่สำหรับเรา Fandom แฮร์รี่เป็นอะไรที่ยิ่งใหญ่เท่าๆ กับช่วง J-Rock เลยล่ะ ได้รู้จักคนเยอะมากๆ แล้วเขียนในเนทอย่างจริงจังด้วยน่ะ ที่สำคัญเป็นช่วงที่รู้สึกจะเขียนงานเนี๊ยบและละเอียดกว่าปัจจุบันไงพิกล 55 แถมมีคนเคยคอมเม้นด้วยว่า จริงๆ ฟิคแฮร์รี่เราเหมือนแฮร์รี่มั้ยก็ไม่เชิงนะ แต่มันกลายเป็น แฮร์รี่ในสไตล์ของ Happy Family น่ะแหละ (เหมือนเราสร้าง Universe นึงขึ้นมา) สำหรับเราถือเป็นคำชมที่ดีนะ เหมือนสร้างอิมเมจขึ้นมาและทำให้งานทุกชิ้นทั้งหมดเป็นหนึ่งเดียวกันอีกอ่ะ ^^b
ฟิคแฮร์รี่ถ้าเทียบกับช่วง J-Rock จำนวนอาจน้อยกว่าเยอะมาก (J-Rock นี่เยอะจนเขียนถึงไม่มีทางครบ) แต่ส่วนใหญ่จะเขียนจบหมด และไม่เคยหลุด AU เลยก็ว่าได้ล่ะมั้งค่ะ (อ่อ เคยเขียนเล่นๆ อันนึงเป็น เหล่าตัวกวนลงไปในนาร์เนีย ฮ่าๆ แต่เขียนได้นิดเดียวก็แป้ก เอะๆ)พูดถึงเสียดายเรื่องไหนที่อยากเขียนแต่ไม่ได้เขียนสุดก็คงไม่พ้น Project 3M The Maruader and Mysterious Murder (เหล่าตัวกวนกับคดีฆาตกรรมปริศนา) เนี่ยแหละน้าา
ขอบคุณทุกคนที่อ่านจบถึงตรงนี้ค่ะ เอนทรีหน้าคงจะมีอีกในเร็วๆ นี้ น่าจะจบก่อนสิ้นปีนะ 55
